Twaalfde Multatuli-lezing
Vrijdag
7 november 2008
Grote Kerk te Breda
De sprekers van de twaalfde lezing:
Ad Melkert
 |
|
Voormalig minister van Sociale Zaken, voormalig PvdA-lijsttrekker,
bewindvoerder bij de Wereldbank en de tweede man bij de UNDP, de ontwikkelingsorganisatie
van de Verenigde Naties.
Voor integrale tekst Ad Melkert klik hier |
Naema Tahir
 |
|
Een van Pakistaanse origine, in Nederland woonachtige
schrijfster en juriste. Tahir schrijft opiniestukken voor de NRC, publiceerde
verscheidene romans in Nederland en was onder meer werkzaam voor de
UNHCR (de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties), voor meerdere
Nederlandse ministeries en voor de Raad van Europa.
Voor integrale tekst Naema Tahir klik hier |
Het thema van de twaalfde lezing
is:
De tijd van export van waarden is voorbij
Tegen de witte suprematie
 |
|
Aan sommige problemen komt geen eind. 'Het
Westen en de ander' lijkt een kwestie van eeuwigdurende adem. De Grieken
noemden vreemdelingen al Barbaren, en Rome was voor de Romeinen in
alle opzichten superieur. Koloniserend Europa schafte dan wel de slavernij
af, maar bleef de gekleurde medemens zien als een onvolmaakt wezen
dat nodig bekeerd moet worden. Via ontwikkelingssamenwerking worden
prachtige programma's ontwikkeld, vol educatie, medische zorg, verbetering
van de infrastructuur, landbouwinnovatie, economische investeringen
en zo meer. |
Toch is het met name Afrika niet erg
veel beter gegaan. Democratie, behoorlijk bestuur, mensenrechten, dat waren
allemaal zaken die via de Westerse wijze van samenwerking niet vanzelf bleken
te ontstaan. Waarom is de relatie van het Westen met andere culturen zo krampachtig?
Zou het liggen aan de normen die het Westen oplegt. Zoals het bijvoorbeeld
met veel druk opleggen van een democratische staatsvorm. Met soms desastreuze
resultaten.
Wat het
Westen als een vanzelfsprekend eindpunt ziet van honderden jaren intellectuele
en politieke discussie en van een lang proces van emancipatie, wordt door
anderen lang niet altijd als een voor de hand liggende waarde en waarheid
beschouwd. Waar haalt het Westen het lef vandaan die eigen waarde van gelijkheid
zo uit te dragen dat het voor zichzelf het recht claimt emancipatorische
vrouwenbewegingen en andere groepen moreel, inhoudelijk en materieel te steunen
en is tegelijkertijd het huis te klein als Saoedische aan NGO's geld aanbieden
voor het oprichten en in stand houden van bijzonder islamitisch onderwijs
in Europa?
Cultuurrelativisme is het besef dat ook anderen overtuigd kunnen
zijn van hun gelijk, op een zelfde wijze als wij overtuigd zijn van ons gelijk.
Daarbij geeft de verlichte cultuurrelativist de voorkeur aan het gesprek,
aan de dialoog waarin beiden kunnen proberen te ontdekken wat de essentiële
waarden van de ander uitmaakt. Valt het wel te verwachten dat die dialoog
ons een betere wereld oplevert? Waarschijnlijk blijven de verschillende waardesystemen
voorlopig betrekkelijk onaangetast naast elkaar staan. Net zo lang tot de
echte dialoog op gang komt. Het heeft ook eeuwen van brandstapels en zelfs
een Auschwitz gekost voor we in het Westen konden spreken over de joods-christelijke
en humanistische wortels van de Westerse beschaving.
Muzikaal programma
Een onderdeel van het programma van de twaalfde Multatulilezing
wordt verzorgd door Oleg Fateev, die drie stukken zal spelen. Oleg Fateev
werd als etnische Rus geboren in Moldavië. Hij studeerde af als bayanspeler
en dirigent aan de Russische Muziek Academie Gnesin te Moskou. In 1996 vestigde
hij zich in Nederland. Hij speelt zowel Russische muziek met jazzinvloeden,
arrangementen van Russische volksmuziek en bewerkingen van Moldavische melodieën,
als klassieke werken (Bach, Scarlatti en Piazolla).
Meer weten? Kijk op:
http://oleg.wserver.nl